Plakboek

Gisteren had ik weer even contact met een klant van mij. Een dame van bijna 80 jaar die ik een aantal maanden geleden geholpen heb met een paar opruimprojecten. Ze woont meer dan 40 jaar in dit huis en samen met haar heb ik haar bureau, het bureau van haar overleden man en een kast opgeruimd. Projecten die ze al een tijdje had uitgesteld omdat ze er tegen op zag en niet zo goed wist waar ze moest beginnen.

Ze vertelde dat ze de afgelopen maanden zelf door was gegaan met opruimen. Allemaal oude plakboeken had ze uit de kast gehaald. Oude plakboeken van haar studie, een reis met haar zus naar Spanje en verschillende andere reizen met haar man en vrienden. Stuk voor stuk had ze de boeken doorgebladerd. Met een lach op haar gezicht haalde ze allemaal oude herinneringen op. Sommige foto’s haalde ze er uit, die wilde ze zelf nog bewaren. Andere foto’s stuurde ze rond naar de mensen die op de foto’s stonden; familie, studiegenootjes en vrienden. De boeken met de rest van de foto’s gooide ze weg.

Tijdens een familieweekend genoot ze met haar familie. Ze deelde de herinneringen van de foto’s die ze bewaard had. Haar kinderen en kleinkinderen genoten van deze voor hun nieuwe foto’s en verhalen.  Daarnaast genoot ze van de reacties van haar vrienden en familie, die heel blij waren met haar foto’s. Zij dachten ook weer terug aan de momenten die ze samen hadden beleefd.

Mijn klant was zo blij en opgelucht dat ze hier mee bezig was geweest. Ze werd soms een beetje onrustig van alle spullen die ze in haar leven verzameld had. En wat deed ze nog met al die spullen? Het gaf mijn klant ook de rust waar ze naar op zoek was. Ze wil zich vooral omringen met de spullen waar ze nog steeds blij van wordt.

Plaats een reactie